OPŠTI PODACI

Voždovac, jedna od sedamnaest beogradskih opština, južna je kapija Beograda. Staro gradsko jezgro povezuje sa prigradskim naseljima. Na jugu su planina Avala, podavalska sela i naselja pored evropskog koridora – autoputa Beograd-Niš. Pušten u saobraćaj 1963. godine sa jednom, a 1977. sa dve odvojene trake, voždovačku opštinu izveo je na međunarodnu magistralu i nastavio tradiciju započetu posle Prvog svetskog rata, kada je  izgrađen Avalski put kao prva saobraćajnica sa dve trake u Kraljevini Jugoslaviji namenjena automobilskom saobraćaju.

U drugoj polovini 20. stoleća, na teritoriji ove gradske opštine, izvan njenog dotadašnjeg urbanizovanog dela – starog Voždovca, Pašinog brda i Dušanovca – izgrađena su nova gradska naselja – Šumice, Konjarnik, Braća Jerković, Medaković, Banjica, Kumodraž i, kao najnovije – naselje Stepa Stepanović, završeno decembra 2012. godine. Ovaj stambeno-poslovni kompleks sa pratećim sadržajima na prostoru nekadašnjih kasarni projektovan je za 13.300 stanovnika i najveće je rezidencijalno naselje u Srbiji izgrađeno u poslednje tri decenije. Dobro povezana sa centrom Beograda, sva ova voždovačka naselja pružaju ugodnosti života u prirodnom ambijentu sa obiljem zelenila, slobodnog prostora i uređenih parkova.

vozdovac2

Centralni položaj u prostoru Beograda voždovačku opštinu čini susedom osam drugih beogradskih opština. Na Autokomandi, Voždovac se sreće sa Vračarom i Savskim vencem. „Granica“ severno prema Vračaru ide Ustaničkom, Gospodara Vučića do Vojislava Ilića, a istočno prema Savskom vencu – Bulevarom oslobođenja, Veljka Lukića Kurjaka, Crnotravskom, Borskom do Banjičkog puta.

Na zapadu, granica prema opštini Rakovica pruža se Banjičkim putem, Plitvičkom, duž Jelezovačkog potoka i međama katastarskih opština Jajinci i Stara Rakovica. Kraj katastarskih opština Pinosave i Rušnja do atara Ripnja – granica je sa Čukaricom, a jugozapadno, između katastarskih opština Ripanj i Barajevo, Voždovac se dodiruje sa barajevskom opštinom.

Međama susednih katastarskih opština na jugu je granica sa Sopotom, a na istoku sa Grockom. Od atara Velikog Mokrog Luga pa autoputem ka Beogradu do Ulice Vojislava Ilića i njom do Gospodara Vučića – granica je sa Zvezdarom.

NA OBALAMA I DNU NEKADAŠNjEG MORA

Geografske odrednice Gradske opštine Voždovac su 44. stepen, 46. minut i 42. sekund severne geografske širine i 20. stepen, 28. minut i 33. sekund istočne geografske dužine. Prostire se na površini od 148 kvadratnih kilometara ili, preciznije, na 14.864 hektara. Klima je umereno kontinentalna sa prosečnim padavinama od 636 do 687 milimetara godišnje. Prema popisu iz 2011. godine, na ovoj teritoriji živi 158.213 stanovnika. Pola veka ranije, 1961. godine, bilo ih je 85.458, deceniju kasnije 134.206, a 1981. godine u voždovačkoj opštini registrovano je 159.364 stanovnika.

Kao i čitavo područje Beograda i ovog dela Srbije, i Voždovac svedoči o burnom geološkom razvoju i menjanju lika planete tokom prohujalih epoha. U podnožju Avale nalaze se najstarije metamorfne stene serpentiniti, nastale pre 600 do 350 miliona godina. Kasnije, pre oko 150 milona godina, ovde je Veliko sredozemno more. To je doba jure a jurske stene otkrivene su u okolini Ripnja.

Avala i njeno zapadno podnožje izgrađeni su od gornjekrednog fliša koji je isprobijan stenama nastalim od vulkanske lave. Poznato je da je današnjem Beogradu najbliže vulkansko ognjište bilo na području  Banjice. Veoma razuđene obale kasnijeg Panonskog mora geološki obrazovani danas prepoznaju u Belom Potoku i Pinosavi, a kada su tu bile obale, vrh Avale i još neki drugi visovi južno od Beograda bili su ostrva Panonskog mora. Naselja Braća Jerković i Medaković uzdižu se na panonskim laporcima.